ห้าวันฉันรักเธอ

วันอาทิตย์บ่ายที่ฟ้าครึ้ม ฝนตกหนักมาตั้งแต่เมื่อคืน ยิ่งส่งเสริมให้บรรยาศน่านอนมากขึ้นไปอีก ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานอย่างแกนๆ จะหยิบหนังสือมาอ่านก็ขี้เกียจเกินกว่าจะขยับตัว นั่งมองจอคอมพิวเตอร์ที่ไม่ได้เปิดพลางปล่อยใจคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปื่อย
เสียงฝีเท้าคนเดินมาหาปลุกให้ฉันตื่นจากภวังค์ ภาพเด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าทำให้ฉันตระหนักได้ถึงภาระหน้าที่ เด็กคนนี้อายุเพียงห้าวัน ตัวซักกะเปี๊ยกในอ้อมแขนของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งพูดไทยไม่ได้ พ่อที่มาด้วยเป็นล่ามเล่าให้ฟังว่า เด็กน้อยปัสสาวะเหลืองมาตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้จึงพามา ฉันจับเด็กพลิกซ้ายพลิกขวา ระหว่างนั้นปากก็ถามไปเรื่อย ถึงได้รู้ว่า สามีภรรยาคู่นี้ไม่ใช่พ่อแม่ที่แท้จริงของเด็ก พ่อแม่ของเด็กน้อยเอามาทิ้งไว้ให้หลวงพ่อที่วัดเมื่อวานนี้ ตัวเองเลยต้องช่วยดูแลทั้งที่มีลูกเล็กอยู่แล้วหนึ่งคน ฉันฟังแล้วก็อึ้งไป เด็กน้อยคนนี้ตัวเหลืองเข้าขั้นอันตรายจึงต้องอยู่โรงพยาบาลเพื่อส่องไฟ หลวงพ่อเป็นคนออกค่าใช้จ่าย ฉันบอกไม่ถูกกับความรู้สึกนี้ ด.ช. เก้า ทวี จะว่าหนูโชคร้ายที่โดนพ่อแม่แท้ๆ ทิ้งไปได้ลงคอ แต่หนูก็ยังมีบุญพอที่จะมีคนดีๆ มาอุ้มชู ฉันรู้สึกรักหนูเหมือนคนอื่นที่ได้เห็นและได้รู้เรื่องราวของหนู
แล้วเรามาติดตามเรื่องราวของเด็กน้อยคนนี้ไปด้วยกันนะ

2 responses to “ห้าวันฉันรักเธอ

  1. มีแต่เรื่องเด็กๆ นะ หรือโอ๋จะมีเด็กเร็วๆนี้ ผู้ชายด้วย

  2. Update หลังจากอยู่กับเราได้หนึ่งวัน น้องเก้าก็ตัวเย็น ซึมลง เราจำใจต้องส่งไปโรงพยาบาลบางละมุง เพราะต้องให้ยารักษาอาการติดเชื้อในกระแสโลหิต หลังจากนั้นสองวันไปเยี่ยมอีกที น้องเก้าอาการดีขึ้นแล้วแต่ก็ยังต้องให้ยาและส่องไฟอยู่ มี plan จะย้ายออกมาอยู่หอผู้ป่วยธรรมดาเร็ววันนี้ จนถึงวันนี้ฉันก็ยังรักหนูนะ หายเร็วๆ นะลูก

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s