สาวอาสา…ที่ไม่เก่งที่สุดในโลก (4)


อาหารที่อร่อยที่สุดในความคิดของฉันนั้นคงไม่มีอะไรเด็ดเกิน น้ำพริก กินกับผักสด ผักต้ม ผักดอง ปลาทูแกล้มสักหน่อย ไม่ว่าจะน้ำพริกกะปิ น้ำพริกแมงดา ทำให้กินข้าวได้มากและไม่อยากกินอาหารอย่างอื่นเลย แต่ฉันเกิดสงสัยขึ้นมาว่า ใครจะกินน้ำพริกได้ทุกวี่ทุกวัน เห็นคนต่างพูดกันว่า กินน้ำพริกแล้วดี ควรกินน้ำพริกผักต้มเป็นประจำ เวลาใครแนะนำอะไรแต่ละที ฉันมักคิดอยู่เสมอว่า เรื่องนี้ เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ทำตามได้จริงหรือเปล่า
พอต้องมาอยู่ค่าย ฉันแอบคิดนิดหน่อยก่อนว่าจะมีอะไรกินหรือเปล่า อาหารจะถูกปากหรือเปล่า อย่างที่บอกแหละนะ ฉันมันคนกินยากอยู่ยาก คิดมากแล้วยังกวน…. อาหารมื้อแรกที่แม่ครัวทำให้กินเป็นอะไรก็จำไม่ได้ซะแล้ว แต่จำได้ว่าอร่อยดี แอบยิ้มอยู่ในใจว่าวันที่เหลือคงไม่อดตายแล้วล่ะ พวกเราทุกคนต้องกินข้าวให้หมดจาน เพราะบทท่องก่อนกินข้าวทำให้เราสำนึกคุณชาวนาและบรรดาอาหารทั้งหลาย ตักไปน้อยถ้ายังไม่อิ่มก็เติมได้อีก แต่ถ้าตักไปเยอะแล้วเหลือนี่มันน่าประนามนัก ถึงแม้จะเป็นค่ายเล็กๆ แต่อาหารการกินต้องถือว่าอุดมสมบูรณ์ วันที่สองเริ่มมีน้ำพริกมะขามให้กิน ฉันตักมาชิมแล้วต้องกลับไปเติมอีกด้วยความเอร็ดอร่อย กินกับถั่วพลูสีเขียวสดกรอบ อร่อยจนมื้อต่อมาฉันเลือกกินแต่น้ำพริก แอบชำเลืองตามองคนข้างๆ เห็นกัดสายบัวสดแท่งพอดีคำดัง “กร้วม..กร้วม..” ทำเอากบน้อยผู้ไม่เคยกินสายบัวสดมาก่อนกลืนน้ำลายตามดังเอื้อก..แล้วจึงค่อยเลาะไปหยิบมาลองลิ้มสักแท่งหนึ่งบ้าง กร้วม.. อืม.. เข้าใจล่ะว่าทำไมเพื่อนถึงกินได้อย่างเอร็ดอร่อยปานนั้น ก็มันอร่อยจริงๆ จนบรรยายออกมาได้ยาก หลังจากมื้อนั้นฉันกับสายบัวก็กลายเป็นเพื่อนแค้นกัน เห็นเป็นไม่ได้ต้องกินดังกร้วม…
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าฉันกินน้ำพริกของแม่ครัวติดต่อกันหลายมื้อ แม้มีอาหารอย่างอื่นมาเป็นตัวเลือก แต่ก็ไม่วายต้องตักน้ำพริกมากินด้วย ค่ายนี้ฉันได้กินผักทุกมื้อ รู้สึกว่าร่างกายสดชื่น มีพลัง หลายคนอาจสงสัยว่าพลังอะไร ก็พลังผักน่ะสิ กินผักแล้วจะให้มีพลังอะไรล่ะ คนสมัยนี้ชอบคิดเข้าข้างตัวเอง หรือคิดแบบเกินจริงทั้งที่ปากบอกว่าเชื่อวิทยาศาสตร์..เป็นต้นว่า อยากหายจากโรคนี้ต้องกินน้ำคั้นจากผักนี้หนึ่งกิโลทุกวัน อืม..แล้วที่เคยกินแบบไม่สนใจตัวเอง ตามใจแต่ปากมาชาติหนึ่งไม่มีความหมายเลยใช่ไหม…(อิอิ..แอบบ่นเลย)
จนถึงมื้อสุดท้ายที่กินอาหาร พวกเรากล่าวขอบคุณแม่ครัวที่เป็นอาสาสมัครมาทำอาหารจานเด็ดให้พวกเรากินกันอย่างสำราญบานใจ ฉันเดินไปไหว้แม่ครัวอีกทีเพราะรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเกินจะกล่าว ขอบคุณที่ทำอาหารให้กบน้อยตาดำๆ แต่ตัวดำกว่าได้กินมาหลายมื้อ ต่อชีวิตให้มีแรงบ้าฟันดินไม่หยุด ต่อพลังสมองให้คิดอะไรไปร้อยแปด ต่อความฝันให้กลับมาหาสิ่งที่อยากสร้างอยากทำเพื่อคนอื่น
สิ่งที่เกิดขึ้นตอนอยู่ที่ค่าย หลายคนอาจเพียงมองผ่าน แต่คนคิดเยอะอย่างฉัน แค่น้ำพริกอย่างเดียวก็พร่ำรำพันไป.. ใครเลยจะรู้ได้ น้ำพริกที่เรากินร่วมกันในวันนั้นอาจเป็นน้ำพริกร่วมสาบาน ที่พวกเราพี่น้องสื่ออาสาขอปฏิญญาว่าจะทำเพื่อชาติ เพราะมันคือ น้ำพริกเพื่อชาติ

One response to “สาวอาสา…ที่ไม่เก่งที่สุดในโลก (4)

  1. อืม คุณหนูจริงๆ แม่นักคิดนักเขียน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s